Aramızda aşılmaz dağlar var. Hasret kokusu sinmiş dört

duvar arasında, senin yanında olan ruhumu, seni, aşılmazlığı aşmış olduğumu düşünerek, nasırlı ellerimle sana sesleniyorum. Senin hiç bir zaman dayanamayacağın feryatlarım, sigaramın dumanıyla hasret kokan havaya karışırken bu cansız bedenlerde de bir sır olarak bütünleşiyor.

Ä°mkansız oldukça tutkulaşıyorsun yüreÄŸimde, sana bir ömür boyu imkansızım olmanı söylerken, seni yazan nasırlı ellerimi uzattığımda, sen ellerimi ellerimden esirgemiÅŸ ve imkansız olmayı reddetmiÅŸtin!.. Åžiirlere hayranlığını sevmiÅŸtim; ÅŸiirliÄŸini ve sonradan mısralarında yerini sessizce alacağını bilmeden…

Herkes güzelliÄŸine hayrandı bense senin çocukluÄŸunun maskesinde gizlenen olgunluÄŸuna aşıktım… Hayat denen bu sahnede sana verilen rolü ne kadar iyi oynuyordun… Dilin “yüreÄŸe” deÄŸer verdiÄŸimi söylüyordu, ruhun ise kalıplaÅŸmış zarfların ve kısır duyguların arasında geziniyordu. Yalanların
arasında doğruları arıyordun. Seni çok farklı yapan neydi biliyor musun benim yanımda?..

Hayır, güzelliÄŸin deÄŸil canım; çocukluÄŸundu… Ben asla bir bedende güzelliÄŸe deÄŸer vermedim, zarfın ikinci planda geliyordu. Benim için her insanda olduÄŸu gibi o zarfın içindeki mektup önemliydi. Seninde o mektubu
yüreğinle ruhunu birleştirip okumanı çok isterdim. Arayışıma son verme kararını verdiğim anda, bir güz akşamında karşıma sen çıktın.

YüreÄŸimde yaÅŸadığım aÅŸkı artık bedenleÅŸtirmek istediÄŸimde, buna layık olarak seni gördüm. Ama yine aÅŸkı yüreÄŸimde yasamama sebep oldun ve imkansızlaÅŸmayı reddederken aslında imkansızlaÅŸtığın farkında bile deÄŸildin… Marmara’ya anlattım seni… Seni sadece onunla paylaÅŸtım… Göz yaÅŸlarım Marmara’nın
teninde hayat bulurken, Marmara feryat ediyordu kendisi kadar gerçek olan aÅŸkların yitiriliÅŸine…

Kaç aksam seni bekledim… Seni paylaÅŸtığım Marmara’nın sevgisine dalgalarıyla köpük köpük anlattığı sahilde, kaç yakamozlu geceyi seninle izlemek istedim ama sen yoktun… Gökyüzünde bir yıldız gibiydin benim için… Elimi uzatsam tutacağım kadar yakın geliyordun oysa ki sen benim sevgimden yedi kat uzaktaydın.

Gözlerin yasama sevinci veriyordu bana, ama artık gözlerine bakmayı yasak etmiÅŸtim sırf aÅŸkım yüzünden. Bu zulüm deÄŸildi, ölümün ta kendisiydi… Yine yalnızım iste… Yalnızlığımın soÄŸuÄŸunda hayalinin sıcaklığına
sarılıyorum… Seni yaşıyorum ve senli rüyalara hayalinle dalıyorum…

Sana her ÅŸeyden üstün olan aÅŸkımı sundum, ama sen zamanın deÄŸer verdiÄŸi yalancı aÅŸkın zehrini, gözleri kamaÅŸtıran altın kadehlerden içiyorsun. Biliyor musun bitanem seni ilk günden daha fazla aÅŸkla seviyorum. Bir çığ gibi yüreÄŸimde büyüyorsun…

Popularity: 1% [?]